* * *
ჩემო სიცოცხლევ დიდხანს ვატარე
შენი პორტრეტი ჯიბით,
ვუალერსებდი, ვუფრთხილდებოდი,
დიდის კრძალვით და რიდით,
მაგრამ როდესაც წამოუქროლებს ნიავი
და ბუჩქების ჩურჩულს უსმენ მდუმარედ,
დაფიქრებით შორს მომზირალი...
(ლექსი ეკუთვნის პატიმარ ალექსი პაპუაშვილს)
fondi #6, saarqivo #4125, yuTi #5, papuaSvili aleqsi
qristefores Ze
No comments:
Post a Comment