შალვა სოსლანის ბედი
შალვა ბესარიონის
ძე სოსლანი (სოსელია), ფსევდონიმი - «Павел Иверьянов», 45 წლის,
მცხ. ქ. ქუთაისში, 1941 წლის ივნისამდე ცხოვრობდა მოსკოვში სრეტენსკის ბულვარზე, საბჭოთა
მწერალთა კავშირის მოსკოვის ორგანიზაციის წევრი.
ალ. ჩაჩიკოვი მის შესახებ დაკითხვისას ამბობს: 1941 წელს როდიონ მიხეილის ძე აკულშინთან[1] ერთად
საკუთარი ნებით წავიდა ფრონტზე. 1941 წლის ოქტომბერში ტყვედ ჩაუვარდა გერმანელებს,
თვე-ნახევარი იყო როსლავლის ბანაკში, მერე გაგზავნეს გერმანული პროპაგანდის სმოლენსკის
განყოფილებაში. პროპაგანდის განყოფილებაში იგი მუშაობდა 1942 წლის მაისამდე. გაზეთ
„ახალ გზაში“ გამოაქვეყნა მოთხრობა „არავის მიწაზე“ («на
ничьей земле»). რომელშიც მოუწოდებდა საბჭოთა ხალხებს, უარი ეთქვათ გერმანელთა წინააღმდეგ შეიარაღებულ
ბრძოლაზე, აცხადებდა რა, რომ მხოლოდ ისინი მოუტანენ რუს ხალხს ბედნიერებას. 1942 წლის
მაისში სოსლანი ჩემთვის უცნობი მიზეზებით გერმანლებმა გაგზავნეს გერმანიის ერთ-ერთ
საკონცენტრაციო ბანაკში და მისი შემდგომი ბედის შესახებ აღარაფერი ვიცი.
[1] მცხ. ქ. კუიბიშევში, 53 წლის, საბჭოთა მწერალთა
კავშირის მოსკოვის ორგანიზაციის წევრი, იგი თავსი ნებით გადავიდა გერმანელთა
მხარეს და გააგზავნეს გერმანული პროპაგანდის სმოლენსკის განყოფილებაში. იგი იყო
მუდმივი თანამშრომელი გერმანელთა მიერ გამოცემული ანტისაბჭოთა გაზეთებისა „ახალი გზა“ ("Новый путь") და „ზარი“ („Колокол»).
(ფონდი 6, საარქივო 45362, ტომი
6, ყუთი 105)
No comments:
Post a Comment