პოეტი და ლიტერატურათმცოდნე გიორგი კალანდაძე

პოეტი და ლიტერატურათმცოდნე გიორგი ალექსანდრეს ძე კალანდაძე, შემდეგში ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი და საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი, 1912 წლის 4 აგვისტოს დაიბადა ზესტაფონის რაიონის ს. ძირულაში;

1942 წლის 3 მარტს - ამ დროს ის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტი იყო - გიორგი კალანდაძე დააპატიმრეს. დაპატიმრების მოტივი: `1942 წლის მეორე ნახევარში მხილებულ იქნა არალეგალურ კონტრრევოლუციურ-ნაციონალისტურ სამხედრო გადატრიალების ორგანიზაციაში მონაწილეობაში, რომლის მიზანი იყო შეიარაღებული აჯანყების გზით საბჭოთა ხელისუფლების დამხობა, რათა აღედგინათ `თავისუფალი საქართველო~. მიუხედავად სამხილების არარსებობისა, შეთხზულ-შეკოწიწებული ბრალდებებით ის გაასამართლა ამიერკავკასიის ფრონტის სამხედრო ტრიბუნალმა საქართველოს სსრ სისხლის სამართლის კოდექსის 58/2 მუხლის საფუძველზე (კონტრრევოლუციური დანაშაულის განუცხადებლობა), მიესაჯა 7 წლით თავისუფლების აღკვეთა, შემდეგ – 3 წლით პოლიტიკური უფლებების ჩამორთმევა.

გიორგი კალანდაძე იკვლევდა XIX-XX საუკუნის  ქართულ ლიტერატურას. მისი რჩეული სამეცნიერო ნაშრომებია: `გიორგი ლეონიძის შემოქმედება (მონოგრაფია წიგნად)~, `XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის ქართული პოეზია~, `ლადო ასათიანი~, `ვაჟას მეტაფორული მეტყველება და თანამედროვე ქართული პოეზია~, `ეგნატე ნინოშვილი~ და სხვ.

გიორგი კალანდაძე გარდაიცვალა 1979 წლის 20 თებერვალს თბილისში.